Սարն առել վրան ծիրանի մի քող,
Ննջում է կարծես ծաղկե անկողնում,
Անտառն արևից մի շող
Ծոցի մեջ պահել ու բաց չի թողնում:
Ժայռի ստվերը գետափին չոքել,
Վիզը երկարել ու ջուր է խմում,
Հովն ամպի թևից մի փետուր պոկել,
Ինքն էլ չգիտի,թե ուր է տանում:
Քարափի վրա շողում է անվերջ
Ոսկե բոցի պես թևը ծիծառի…
Կա՛նգ առ, հողագու՛նդ, քո պտույտի մեջ
Թող մայրամուտը մի քիչ երկարի:
1.Դուրս գրիր անծանոթ բառերը և բացատրիր:
քող- ծածկող բան;
2.Առանձնացրո՛ւ քեզ ամենից շատ դուր եկած տեսարանը և հիմնավորի՛ր ընտրությունդ:
3. Քո տեսած մայրամուտը ինչո՞վ է նման այս բանաստեղծության մեջ ներկայացված մայրամուտին:
Իմ տեսած մայրամուտը մի քիչ նման չէր պատմությունից իմ տեսածը: Մայրամուի ժամանակ արևի շողքերը ընկնում էր իմ աչքերի վրա: Մեծ ծառի հետևի արևի շոխքէրը իմ վրա էր: Մայրամուտը շատ լավ տեսարան է:
4. Օրվա ո՞ր պահն ես ավելի շատ սիրում: Պատմիր այդ մասին 5-10 նախադասությամբ: Աշխատանքդ վերնագրիր և տեղադրիր բլոգում:
Իմ ամենա լավ պագն է, որ մայրամուտ է ունկնում:
Մայրամաուտը իմ ամենա լավ պահն է: Ես շատ եմ սիրում մայրամուտ որովհետև նրա շողքերը շատ սիրուն են: Որ մեծ ծառ է լինում և մայրամուտը ծառի շողքը շատ սիրուն է ընկնում: Լիքը նկարներ կարողես նկարել ես նկարում եմ: Մայրմուտը շատ շատ է դուր գալիս ու ես շատ եմ սիրում նկարել:
Ամիրյան Գրիգոր 