- Փակագծերում տրված բառերից և բառակապակցություններից նախադասության
մտքին համապատասխանող գոյականներ ստացի՛ր և գրի՛ր կետերի փոխարեն:
Բնության մեջ համատարած լուռ (լռել) չկա:
Աղմուկը կարող է հիշեցնել (հիշել)կոչման (կոչել) պատճառ դառնալ:
աշխատող (աշխատել) հոգնած մարդու վրա ազդում է քաղաքային (երթալ ու գալ) աղմուկը,
բարձրաձայն (խոսել):
Կա ենթադրություն (ենթադրել), որ ջուրը ոչ միայն Երկրի, այլ նաև ուրիշ մոլորակի (մոլորել) վրա է շատ:
մարդկության (մարդու մասին գիտությամբ զբաղվող) վկայում են, որ մարդկանց մարմնի յոթանասուն
տոկոսը ջրից է բաղկացած:
Բժշկության խորհրդանիշ (խորհուրդը նշել) եղել և մնում է օձը:
112. Փակագծում տրված բառերից և բառակապակցություններից նախադասության մտքին համապատասխանող գոյականներ ստացի՛ր և գրի՛ր կետերի փոխարեն:
Եֆրեմովի «Անդրոմեդի միգամածությունը» ֆանտաստիկական վեպում պատմում է մի խումբ տիեզերագնացների (տիեզերք գնալ) հեռավոր միջաստղային ճանապարհորդության (ճանապարհորդել) մասին: Նրանց աստղաթիռի արագությունը (արագ) շատ մոտ է լույսի արագությանը (արագ), և ժամանակը երկրայինի համեմատությունը (համեմատել) շատ դանդաղ է շարժվում: Տիեզերագնացները գալակտիկայի ամենահեռավոր շրջաններին հասնելու առաջադրանք (առաջադրել) ունեն: Պիտի հասնեն այն աստղին, որի մոլորակներից (մոլորել) մեկի վրա, ըստ որոշ ենթադրությունների (ենթադրել) մեզ նման մարդիկ են բնակվում: Ինչպիսի՜ն կլինի ամբողջ մարդկության ցնծությունը (ցնծալ), երբ նրանք վերադառնան ու այլ աշխարհի մարդկանցից ողջույն բերեն:
113. Հարցական դերանունները փոխարինի՛ր փակագծում տրված բառերից կազմված համապատասխան գոյականներով:
«Քավության նոխազ» արտահայտությունը (ի՞նչը, արտահայտել) հին հրեաների կրոնական մի սովորությունից (ինչի՞ց, սովորել) է առաջացել: Տարին մի անգամ հրեաները երկու այծ էին բռնում, որոնցից մեկին էին միայն զոհում: Մյուսի վրա մարդիկ հերթականով (ինչպե՞ս, հերթական) դնում էին ձեռքերն ու դրանով իբր իրենց մեղքերը բարդում նրա վրա: Հետո այդ այծին ազատություն (ի՞նչ, ազատ) էին տալիս: Հիմա «Քավություն («ինչի՞, քավել) նոխազ» անվանում են այն մարդկանց, որոնք իրենց վրա են վերցնում ուրիշի մեղքերը, ստիպված են լինում պատասխան տալ ուրիշ արարքների (ինչի՞, անել) համար:
114. Յուրաքանչյուր շարքի չորս բառերն ի՞նչ ընդհանուր հատկանիշ ունեն, որ նույն շարքի բառը չունի:
1. վանք, անտառ, գայլ, երեխա, թփուտ
2. հարսնացու, տիեզերագնաց, եղբայր, գիտնական, առնետ
3. Հովհաննես Թումանյան, Թբիլիսի, Լուսաստղ, մոլորակ, «Ջութակ և սրինգ»
4. կապիկ, տեր, սարսափ, կամուրջ, երեխա
1. Երեխա, որովհետև պատասխանում է ո՞վ հարցին, իսկ մնացածը ի՞նչ հարցին:
2. Առնետ, որովհետև պատասխանում է ի՞նչ հարցին, իսկ մնացածը ո՞վ հարցին:
3. Մոլորակ, որովհետև այն սովորական գոյական է, իսկ մյուսները՝ հատուկ անուններ: 4. Սարսափ, որովհետև այն առարկա չի, իսկ մնացածը առարկա են:
Ամիրյան Գրիգոր 