Հայոց լեզու

1.Ամառային սիրուն երեկո էր, և արեգակն արդեն թեքվում էր դեպի (իր) մուտքը: Մի փոքր տոթ օդին խառնվել էր մեղմ հովիկը, և զբոսնելը հաճելի էր դարձել: Հանգստյան օր էր, ծովափին շատ մարդիկ կային: (Բոլորն) անհանգիստ էին, և հայացքներն ուղղել էին ծովում (ինչ-որ) կետի: (Ոչ ոք) չէր ուզում բան ասել, և չէր էլ ուզում լսել (ինչ- որ) բան: Միայն բարձրախոսն էր անտարբեր ընդհանուր հուզմունքին և բարեխղճորեն (իր) գործն էր անում. զբաղեցնում էր հանգստացող հասարակությանը: Հաղորդավարը միապաղաղ ձայնով (ինչ-որ) բան էր կարդում և (այդ) ձայնը մատնում էր ձանձրույթն ու հոգնաթությունը: Մակույկավարների տնակում անվերջ զնգում էր հեռախոսը, և (ոչ մեկը) չէր մոտենում, որ խոսեր կամ գոնե անջատեր (այն)։

Առաջադրանք:
1.Կետերի փոխարեն տեղադրիր համապատասխան տառը:
2. Ընդգծիր դերանունները:

2..Ո՞ր տառը նույն ձևով կմիանա բուն-բույն, սար-սայր, թուր-թույր, հուն-հույն, վար-վայր, բաց-բայց, կամ-կայմ, պատ-պայտ, բառերին և կկազմի նոր բառեր:
 Ն, կ, ր, յ✓:

3.Տրված բառերի առաջին տառերը փոխելով ստացիր նոր բառեր:
Սնունդ-ծնունդ, դանակ-բանակ, պարտեզ-քարտեզ, բերք-վերք, զատիկ-տատիկ, բառարան-վառարան, բռնակ-դռնակ, կատակ-մատակ, բյուր-թյուր, ձագ-սագ, մանր-սանր, մարագ-կարագ, դարձ-վարձ, ավագ-նվագ, թախտ-բախտ, կառք-փառք, հարթ-կարթ, լրագիր-գրագիր, հերթ-սերթ, լույս-բույս, ձյութ-հյութ, ճեղք-ձեռք, շռայլ-մռայլ, նյարդ, նուրբ-սուրբ, թափոր, մահակ, ջութակ: