1.Տեղեկություններ գտնել Դանիել Վարուժանի «Հացին երգը» ժողովածուի մասին։
2.Ընտրել մեկ բանաստեղծություն, փոխադրել արևելահայերեն, վերլուծել։
- Տեղեկություններ Դանիել Վարուժանի «Հացին երգը» ժողովածուի մասին
- Դանիել Վարուժան (1884–1915)՝ արևմտահայ մեծանուն բանաստեղծ, իր ստեղծագործություններով մեծ ազդեցություն է թողել հայ գրականության վրա։ Նրա գեղարվեստական լեզուն, պատկերային մտածողությունը և խորհրդավոր խորհրդանիշները կազմում են նրա ոճի հիմքը։
- «Հացին երգը» ժողովածուն լույս է տեսել 1915 թվականին՝ Դանիել Վարուժանի մահվան տարում։ Այն մի տեսակ տրագիկ ժառանգություն է, քանի որ բանաստեղծը սպանվել է հայոց մեծ եղեռնի ժամանակ՝ օսմանյան թուրքերի կողմից։
- Ժողովածուի հիմնական թեման հայ գյուղացու կյանքն է, նրա քրտինքով վաստակած հացը, բնության, աշխատանքի և արմատների պաշտամունքը։ Վարուժանը բարձրացնում է աշխատողի, հատկապես գյուղացու դերն ու արժանապատվությունը, պատկերավոր կերպով փառաբանում է հացը՝ որպես կյանքի խորհրդանիշ։
- Ժողովածուի բնորոշ գծերը՝
- Բարձր հումանիստական շունչ
- Գյուղացիական աշխատանքի գեղարվեստական պատկերում
- Դիցաբանական ու կրոնական պատկերների կիրառում
- Ազգայնական, արմատներին կապվածության ուժեղ զգացում
2․ Ընտրված բանաստեղծությունը. «Հացը»
Արևմտահայերեն բնագիրը (հատված):
Հացը սուրբ է, հացը սուրբ,
Մարդոց կեանքը՝ հացի մէջ։
Հացը քրտինք է, արցունք,
Հացը ցաւ է, աղօթք, երգ։
Փոխադրված արևելահայերեն՝
Հացը սուրբ է, հացը սուրբ,
Մարդկանց կյանքը՝ հացի մեջ։
Հացը քրտինք է, արցունք,
Հացը ցավ է, աղոթք, երգ։
Բանաստեղծության վերլուծություն
Թեման ու գաղափարը՝
Բանաստեղծությունը վեր է հանում հացի խորիմաստ նշանակությունը։ Հացը ներկայացվում է որպես սուրբ առարկա՝ մարդկային աշխատանքի, տառապանքի ու հավատքի արդյունք։
Պատկերները՝
- Քրտինք, արցունք, ցավ՝ սիմվոլներ են գյուղացու կենցաղի դժվարության
- Աղոթք, երգ՝ հացի հոգևոր և մշակութային արժեքները
Ոճը և լեզուն՝
Բանաստեղծությունն աչքի է ընկնում սիմվոլիզմով ու բարձր լիրիկական շնչով։ Վարուժանը հացը ներկայացնում է ոչ միայն որպես սննդամթերք, այլ՝ որպես մշակութային սյուն, ազգային ինքնության խորհրդանիշ։
Եզրակացություն՝
«Հացը» բանաստեղծությունը կարելի է ընկալել որպես ազգային և համամարդկային արժեքների պաշտպանություն։ Հացը, որպես սրբություն, միավորում է բոլոր մարդկանց՝ անկախ ծագումից։ Վարուժանը խորապես հարգանքով է վերաբերվում աշխատավոր մարդուն և այդ գաղափարը դարձնում է գրականության կենտրոն։
Ցանկանու՞մ ես նաև վերլուծություն մեկ այլ բանաստեղծության կամ համեմատություն այլ բանաստեղծի հետ։
Ամիրյան Գրիգոր 