Եվ դու ընտրյալն ես: Օշո
Դուք չեք կարող այլ բան լինել: Դուք պիտի լինեք հենց այնպիսին, ինչպիսին կաք: Գոյին դուք հենց այդպիսին եք պետք:
Մի անգամ արքան մտնում է այգի և տեսնում տհաճ հոտ արձակող և մեռնող ծառեր, ծաղիկներ, թփեր: Կաղնին ասում է, որ մեռնում է այն ցավից, որ չի կարող այնքան սլացիկ լինել, ինչքան սոճին: Սոճին ասում է, որ իր մահվան պատճառն այն է, որ ինքը չի տալիս այնպիսի բերք, ինչ տալիս է խաղողի որթը: Իսկ խաղողի որթը մեռնում էր այն վշտից, որ չի ծաղկում վարդենու պես: Շուտով արքան գտնում է մի բույս, որը ուրախություն էր պարգևում իր ծաղիկներով և թարմությամբ: Հարցուփորձից հետո, արքան ստանում է բույսի հետևյալ պատասխանը.
— Ես այս ամենը ինքնին շնորհ եմ համարում: Չէ՞ որ երբ դու ինձ տնկեցիր, դու ուզում էիր, որ ես ուրախություն պարգևեմ քեզ: Եթե դու կաղնի, խաղող կամ վարդ ուզեիր, դու հենց դրանցից էլ կտնկեիր: Այդ պատճառով էլ ես մտածում եմ, որ ես չեմ կարող լինել այլ բան, բացի նրանից, ինչ որ եմ: Եվ ես աշխատում եմ զարգացնել իմ ունեցած լավագույն որակները:
Դու այստեղ ես, որովհետև Գոյը հենց քո կարիքն ուներ, կարիքն ուներ հենց նրա, ինչպիսին դու ես: Հակառակ դեպքում՝ մեկ ուրիշը կլիներ այստեղ: Դու մարմնավորում ես ինչ-որ յուրահատուկ, էական, ինչ-որ շատ կարևոր բան: Քո ինչի՞ն է պետք Բուդդա լինել: Եթե Աստված մի ուրիշ Բուդդայի կարիք ունենար, նա կստեղծեր այնքան Բուդդա, որքան ցանկանար:Բայց նա մեկ Բուդդա է ստեղծել: Եվ դա բավական է: Մինչև հիմա նա չի ստեղծել այլ Բուդդա կամ Քրիստոս: Դրա փոխարեն նա ստեղծել է Քեզ: Հիմա հասկացա՞ր, թե Տիեզերքն ինչպիսի ուշադրության է արժանացրել հատկապես քեզ:
Դու ես Ընտրյալը, ոչ թե Բուդդան, Քրիստոսը կամ Կրիշնան:Նրանք իրենց գործն արեցին: Նրանք իրենց ներդրումն ունեցան Գոյի մեջ: Հիմա Դու այստեղ ես, որպեսզի բերես քո ավանդը: Նայիր ինքդ քեզ: Դու կարող ես լինել միայն այն, ինչ որ ես… հնարավոր չէ, որ դու ուրիշ մեկը դառնաս: Դու կարող ես կամ ուրախանալ և ծաղկել, կամ թոշնել՝ չընդունելով քեզ այնպիսին, ինչպիսին կաս:
Առաջադրանքներ
1․ Ո՞ր մտքերն են համապատասխանում առակին: Հիմնավորե’ք:
- Չպետք է ավելիին ձգտել, պետք է բավարարվել ունեցածով:
- Պետք է զարգացնել քո լավագույն որակները:
- Մի’ ձգտիր նմանվել ուրիշներին:
- Քեզ Աստված ստեղծել է այնպիսին, ինչպիսին ցանկացել է, որ դու լինես:
- Ընդունի’ր քեզ այնպիսին, ինչպիսին կաս:
- Դու փորձիր Քրիստոս, Բուդդա կամ Կրիշնա դառնալ:
Համապատասխանում են հետևյալ մտքերը.
- Պետք է զարգացնել քո լավագույն որակները։
– Սա առակի առանցքային ուղերձն է։ Վերջին հատվածում բույսը բացատրում է, որ ինքը չի փորձում ուրիշին նմանվել, այլ փորձում է զարգացնել իր ունեցած լավագույն հատկությունները, քանի որ իրեն հենց այդպես են ստեղծել։ - Մի՛ ձգտիր նմանվել ուրիշներին։
– Առակում կաղնին, սոճին, խաղողի որթը մահանում են, որովհետև ցանկանում են ինչ-որ ուրիշ բան լինել։ Նրանց վիշտը գալիս է համեմատությունից։ Սա ցույց է տալիս, որ ուրիշներին նմանվելու ձգտումը խանգարում է ապրելու երջանիկ և լիարժեք կյանք։ - Քեզ Աստված ստեղծել է այնպիսին, ինչպիսին ցանկացել է, որ դու լինես։
– Բույսի պատասխանը, որ եթե արքան ուզենար ուրիշ բան, դա էլ կդներ, հստակ ցույց է տալիս, որ ամեն արարած միտումնավոր է ստեղծվել այնպիսին, ինչպիսին կա։ - Ընդունի՛ր քեզ այնպիսին, ինչպիսին կաս։
– Այս միտքը ամբողջ պատմության հիմքում է։ Եթե դու չընդունես քեզ, կհասնես տառապանքի, ինչպես խաղողի որթը կամ սոճին։ Միայն ինքնընդունման միջոցով կարելի է ծաղկել և երջանիկ լինել։
Չեն համապատասխանում.
- Չպետք է ավելիին ձգտել, պետք է բավարարվել ունեցածով։
– Սա ճիշտ չէ, քանի որ առակը չի խրախուսում բավարարված լինել ու չզարգանալ, այլ խրախուսում է զարգանալ՝ ելնելով քո բնական կարողություններից, ոչ թե համեմատվելով ուրիշների հետ։ - Դու փորձիր Քրիստոս, Բուդդա կամ Կրիշնա դառնալ։
– Սա ուղղակի հակասում է ամբողջ ասվածին։ Ընդհակառակը, ասվում է, որ դու չպետք է փորձես դառնալ նրանք, այլ լինես հենց դու։
2․ Համաձա՞յն եք հետևյալ մտքի հետ: Պատասխանը հիմնավորե’ք.
«Դու ես Ընտրյալը, ոչ թե Բուդդան, Քրիստոսը կամ Կրիշնան…»:
«Դու ես Ընտրյալը, ոչ թե Բուդդան, Քրիստոսը կամ Կրիշնան…»
Պատասխանի հիմնավորում.
Այո, համաձայն եմ։ Այս միտքը ընդգծում է, որ յուրաքանչյուր մարդ եզակի է և ունի իր հատուկ նպատակը։ Բուդդան, Քրիստոսը և Կրիշնան իրենց դերն արդեն կատարել են այս աշխարհում։ Եթե Տիեզերքն ցանկանար նոր Բուդդա, կստեղծեր մեկ այլ Բուդդա։ Բայց հիմա դու ես այստեղ, ինչը նշանակում է՝ քեզնից է պահանջվում անել քո ներդրումը, գտնել քո կոչումն ու ճանապարհը, ոչ թե կրկնել ուրիշների ուղին։ Յուրաքանչյուր մարդ Տիեզերքի ստեղծագործության միակողմանի և անփոխարինելի մասն է, ուստի նրա արժեքը կախված է հենց նրանից, որ նա ինքն է, ոչ թե ուրիշ մեկը։
Ամիրյան Գրիգոր 